[ad_1]

مانند بسیاری از کارهای ماسک ، از جمله اتومبیل های برقی و راکت ، این شامل اختراع همه چیز از ابتدا نیست. مشک آن را گرفت ایده های موجود ، دوباره بسته بندی و دوباره اندیشی ، به امید انتقال بشریت به آینده ای روشن تر. اما منتقدان هنوز کاملاً متقاعد نشده اند که تفکر هایپرلوپ جدید می تواند مشکلات قدیمی را حل کند.

از قدرت مغناطیسی در حال حاضر برای قطارهای سریع السیر در ژاپن و آلمان استفاده می شود و از اوایل قرن نوزدهم از لوله های پنوماتیک فشار پایین برای جابجایی اشیا استفاده می شود. ماسک گفت ، ترکیب این دو سرعت بالاتر را ممکن می کند. مدیر عامل تسلا و اسپیس ایکس گفت که سفر بین خطوط شهرستان لس آنجلس به سانفرانسیسکو 35 دقیقه طول می کشد. او گفت که این بسیار ارزان تر و سریعتر از راه آهن سریع السیر است.

مولی رایت استنسون ، استاد دانشگاه کارنگی ملون که در زمینه فناوری ، ارتباطات و طراحی تحصیل می کند ، به CNN Business گفت: “هایپرلوپ یک ایده جدید و جالب و در عین حال بسیار قدیمی است.” “ما هنوز هم با مشکلات زیادی روبرو هستیم که در قرن نوزدهم با آن روبرو بوده ایم. ما در تلاش هستیم تا افراد را خیلی سریع در زمان و مکان جذب کنیم و هنوز باید با ترافیک مبارزه کنیم.”

به گفته دانشمندان ، لوله های پنوماتیک در دهه 1800 رواج یافته است ، به عنوان جایگزینی برای حمل و نقل زمینی. کپسول های حاوی نامه با سرعت حدود 20 یا 30 مایل در ساعت از طریق لوله ها رانده و مکیده می شوند ، معمولاً در تونل های زیر شهرهای بزرگ. تلگراف خیلی سریعتر از لوله های بادی بود ، اما آخرین مراحل تحویل آنها ناکارآمد و پرهزینه بود ، زیرا تلگراف ها باید از طریق خدمات تلگراف به مقصد به مقصد برسند. دانشمندان می گویند ، از لوله های پنوماتیک اغلب بین دفاتر تلگراف و مقاصد اصلی مانند بورس سهام استفاده شده است.

استیونسون گفت ، سیستم لوله پنوماتیک پاریس در سال 1945 ، با 450 کیلومتر لوله و 12 میلیون سایت در آن سال جابجا شد ، به اوج خود رسید. وی گفت ، این سیستم در سال 1984 در میان رقابت شدید تلفن و نمابر تعطیل شد. شهرهای آمریکا معمولاً ده ها سال قبل لوله های بادی را رها می کردند ، زیرا کامیون ها برای تحویل در اوایل قرن 20 ظاهر شدند.

طبق گفته هالی کروز ، استاد دانشگاه ایالتی راجرز که لوله های بادی را مطالعه می کرد ، لوله های پنوماتیک معمولاً در خارج از شهرهای بزرگ یا در خانه های شخصی ساخته نمی شدند.

    تجربه ساحل آلفرد در حمل و نقل پنوماتیک زیرزمینی نشان داده شده است.  (1870 عکس از سه شیر / گتی ایماژ)
شرکت هایپرلوپ اولین کسی نیست که سیستم حمل و نقل زیرزمینی را در یک لوله مهر و موم شده آزمایش می کند. در سال 1867 ، مخترع آلفرد الی بیچ می خواست یک سیستم قطار زیرزمینی در نیویورک بسازد که متکی به لوله های پنوماتیک بود. اما او سیستم را رها کرد و در عوض بر روی کار آسانتر انتقال نامه ، نه مردم متمرکز شد ، زیرا سیاس سیاستمدار نیویورکی رئیس توید با این طرح مخالفت کرد ، طبق سند بازرس سابق خدمات پست ایالات متحده رابرت A. کوهن.

هایپرلوپ ظاهر می شود

صحبت های ماسک در مورد قطار سریع السیر بهتر باعث ایجاد یک رقابت جهانی برای انقلاب حمل و نقل در قرن 21 شده است. پروژه های هایپرلوپ پیشرفت در نوادا و کره را در ماه جاری اعلام کرد ، از جمله اولین آزمایش ویرجین هایپرلوپ برای مسافران واقعی. (این آزمایش نزدیک به 760 مایل در ساعت نبود و در باند 500 متری انجام می شد.) گزارش شده است که یک موسسه تحقیقاتی کره با یک مدل در مقیاس 17 به سرعتی بیش از 600 مایل در ساعت دست یافته است. این موسسه به سوالات CNN Business پاسخ نداد.
ویرجین هایپرلوپ اخیراً اولین آزمایش آزمایشی خود را با حضور مسافران در غلاف خود به پایان رسانده است.

با وجود همه هیجانات ، هایپرلوپ ها به عنوان یک فن آوری اثبات نشده باقی مانده اند که سعی در نوسازی ایده به نتیجه رسیدن قطار با لوله های بادی دارد و مدتهاست که این ایده برای مسافرت های ریلی به دلیل محدودیت ها از جمله سرعت و قیمت کنار گذاشته شده است.

راجر گودال ، استاد دانشگاه لوفبورو که در حال مطالعه راه آهن است ، به CNN Business گفت که با توجه به کاستی هایی که می بیند ، از جمله هزینه و ظرفیت آن ، از سرمایه گذاری های اخیر در هایپرلوپ تعجب کرده است.

گودال گفت: “به نظر می رسد هایپرلوپ خیلی دور است.”

برخلاف پیش بینی های ماسک ، گودال Hyperloop را نسخه گران تری از قطارهای شناور مغناطیسی می داند که به گفته وی در حال حاضر برای اثبات مقرون به صرفه بودن قطارهای ریلی سریع السیر سنتی تلاش می کنند. علاوه بر هزینه مجذور مغناطیسی ، شرکت هایپرلوپ همچنین مجبور به پرداخت لوله بسته ای هستند که فشار کم را حفظ می کند ، اگرچه حداقل یک شرکت Virgin Hyperloop ادعا می کند که هزینه های عملیاتی کم است.

گودال گفت ، مسیرها همچنین باید از کیفیت بالاتری نسبت به ریل سریع السیر یا آهنربایی مغناطیسی برخوردار باشند ، تا از سواری روان اطمینان حاصل شود. هرچه قطار سریعتر حرکت کند ، کیفیت مسیرها باید بالاتر باشد تا اطمینان حاصل شود که نقص منجر به لرزش قطار نمی شود ، که این امر کار یا خواندن در قطار را دشوار می کند.

ویرجین هایپرلوپ از اظهارنظر در مورد چگونگی کل هزینه ساخت و بهره برداری در مقایسه با پروژه های سنتی ریلی و مه شکن خودداری کرد ، اما گفت که در برخی شرایط خاص ، مانند تونل زدن در زیر خیابان شلوغ و ایجاد پیچ ​​های تنگ ، صرفه جویی در هزینه ایجاد می شود. این شرکت گفت: تونل های آن تقریباً نیمی از سطح تونل های راه آهن سریع السیر است که باعث کاهش هزینه ها می شود. Virgin Hyperloop همچنین انتظار صرفه جویی در هزینه را دارد زیرا می تواند به جای تکیه بر برنامه های سنتی ، تقاضای واقعی را برآورده کند. این شرکت گفت که هزینه صندلی های خالی را پرداخت نخواهد کرد ، همانطور که در مورد قطارها می توان اینگونه پرداخت کرد.

و ویرجین هایپرلوپ می گوید این شرکت پس از ساخت و ساز در مناطق تپه ای ، صرفه جویی قابل توجهی در هزینه سیستم های ریلی سنتی خواهد کرد.

Virgin Hyperloop قادر خواهد بود 10٪ پله را با سرعت 224 مایل در ساعت صعود کند ، که جوش گیگل ، بنیانگذار بنیانگذار آن ، در یک ایمیل توضیح داده است که این بیش از 6 برابر خط آهن سریع السیر است.

گیگل گفت: “قطار مجبور خواهد شد با افزودن کیلومتر مسیر به مسیر از مانع عبور کند. هایپرلوپ می تواند به راحتی صاف شود و در هزینه های قابل توجهی صرفه جویی می کند.”

Virgin Hyperloop یک پیست آزمایشی 500 متری در خارج از لاس وگاس ، نوادا دارد.

چالش دیگری که گودال می بیند این است که تعداد کمی از افراد از هایپرلوپ استفاده می کنند. شرح داده شده است که هایپرلوپ ها واگن های کوچکتری نسبت به قطارهای موجود دارند. گودال گفت ، با تعداد افراد کمتری ، فروش بلیط کافی برای تأمین هزینه های سیستم دشوارتر است.

اما ویرجین هایپرلوپ به CNN Business گفت که سیستم آن مسافران بیشتری را در ساعت در مسیر قطارها جابجا می کند زیرا غلافهای کوچکتر خود را در کاروانهایی که با میکروثانیه از هم جدا می شوند ، جمع می کند.

پروژه های راه آهن معمولاً به دلیل مشکلات مالی و عدم توانایی در دستیابی به مزیت ، با این حال، گودال گفت. وی گفت ، هایپرلوپ از این مشکلات در امان نخواهد بود ، اما ممکن است دستیابی به بودجه از سیاستمداران جذب فن آوری های جدید و مهیج برای آنها آسان تر باشد.

امروز ، مقررات نظارتی دوستانه تر به نظر می رسند. تابستان امسال ، ایلین چائو ، دبیر وزارت حمل و نقل ، شورای فناوری جدید را اعلام کرد تا مطمئن شود این اداره مانع معرفی فن آوری های جدید مانند هایپرلوپ نمی شود.

چائو گفت: “ما از بینندگان ، پیمانکاران و سهامداران با راه حل هایی برای مشکلات حمل و نقل امروز استقبال می کنیم.”

[ad_2]

منبع: pezeshk-khabar.ir